Protoewangelia to termin używany do określenia pierwszej zapowiedzi Ewangelii – dobrej nowiny, w Biblii. Pojawia się ona w Księdze Rodzaju, w trzecim rozdziale (Rdz 3,15). Jest to fragment, w którym Bóg zwraca się do węża po upadku Adama i Ewy, i mówi:
Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie i niewiastę,
pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej:
ono zmiażdży ci głowę,
a ty zmiażdżysz mu piętę.
BT Rdz 3,15
Inimicitias ponam inter te et mulierem
et semen tuum et semen illius;
ipsum conteret caput tuum,
et tu conteres calcaneum eius”.
Vulgata – Genesis 3, 15
Werset ten jest interpretowany jako pierwsza zapowiedź Mesjasza – Jezusa Chrystusa, który przyjdzie, aby dokonać Zbawienia. Protoewangelia jest więc widziana jako obietnica ostatecznego zwycięstwa nad grzechem i szatanem, które zostanie osiągnięte przez śmierć i Zmartwychwstanie naszego Zbawiciela.
Interpretacja tego wersetu jako Protoewangelii była szczególnie rozwijana przez Ojców Kościoła i teologów chrześcijańskich. Tradycyjnie widzą oni w „potomstwie niewiasty” zapowiedź Jezusa, a „niewiastę” jako symbol Maryi, Matki Jezusa. Protoewangelia jest więc ważnym elementem w teologii chrześcijańskiej, stanowiąc podstawę dla zrozumienia Bożego planu zbawienia od samego początku historii ludzkości.
W nagłówku obraz niepokalane poczęcie autorstwa Giovanni Battista Tiepolo - obraz obecnie można zobaczyć w Muzeum Prado w Madrycie.